Tu jesteś:

Czy można zapłacić za nieruchomość kryptowalutą?

Maria Kobryń, radca prawny, prezes zarządu Profit Plus Warszawa Sp. z o. o. 

Co to są kryptowaluty w rozumiemiu polskich przepisów i czy mają rację bytu na polskim rynku nieruchomości - wyjaśnia radca prawny Maria Kobryń, prezes zarządu Profit Plus Warszawa z grupy Profit Plus. 

Jest kilkadziesiąt różnych kryptowalut i codziennie pojawiają się nowe. Tam, gdzie jest podaż, łatwiej o wpadkę, oszustwo, manipulacje. Jest mnóstwo nieprawdziwych informacji w internecie na temat kryptowalut. Powstają też coraz to nowsze i dobrze zakamuflowane piramidy finansowe oparte o kryptowalutę – jak np. OneCoin. 

Kryptowaluty  NIE są walutą w rozumieniu przepisów ustawy Prawo Dewizowe, dlatego że nie spełniają one podstawowych warunków uznania za prawny środek płatniczy ani warunku wymienialności. Po drugie – kryptowaluty nie są też pieniądzem elektronicznym. Wirtualne waluty nie mogą zostać uznane za pieniądz elektroniczny ze względu na fakt, że pojęcie pieniądza elektronicznego odnosi się do wartości pieniężnej a zatem odnosi się do wartości wyrażonej w walucie.   

Tokeny czy kryptomonety są wyrażane w jednostkach danej kryptowaluty a zatem nie reprezentują nominalnej wartości żadnej z walut. Kryptowaluty są wydane w celu dokonywania transakcji płatniczych i są akceptowane przez podmioty inne niż wydawca kryptowaluty. Kryptowaluty nie są jednak prawnym środkiem płatniczym a jedynie umownym, ograniczającym grono swoich odbiorców do społeczności, która dobrowolnie zaakceptuje płatność w takiej formie. 

Wirtualne waluty posiadają wymierną wartość i są zbywalne. Nie mają jednak charakteru materialnego, a jedynie są zapisem cyfrowym, dającym posiadaczowi pewne uprawnienia w stosunku do pozostałych jednostek np. prawo posiadania, zbywania. Należałoby je zatem uznać za rodzaj prawa majątkowego będącego dobrem niematerialnym, które może stanowić przedmiot stosunków cywilnoprawnych.       

W Polsce bitcoiny są legalne, ale ich obrót nie jest kontrolowany przez żadną instytucję finansową  i nie istnieją przepisy dedykowane obrotowi wirtualnymi walutami.

Niejednoznaczność charakteru prawnego wirtualnych walut znajduje odpowiednie odzwierciedlenie na gruncie podatków. Brak przepisów specyficznie odnoszących się do wirtualnych walut powoduje, że skutki podatkowe operacji i transakcji z ich użyciem muszą być wywodzone z przepisów ogólnych. 

Wirtualną walutę można  uznać za prawo majątkowe.

Skoro bitcoiny i inne kryptowaluty nie stanowią środka płatniczego, a jedynie prawo majątkowe zasadnym będzie przyjęcie, że tego typu transakcja to umowa barterowa (umowa nienazwana) . Charakteryzuje się ona tym, że jest to transakcja bezgotówkowa, a przedsiębiorstwa przekazują sobie towar za towar, usługę za usługę lub towar za usługę. Ważne jest, żeby transakcje miały charakter ekwiwalentny, czyli oba świadczenia były tej samej wartości.

Dokumentowanie świadczeń wykonywanych w ramach transakcji barterowych odbywa się na takich samych zasadach, jak w przypadku normalnych transakcji. Jednak w odniesieniu do barteru mamy do czynienia ze specyficzną sytuacją. W związku z tym, że każda ze stron umowy jest jednocześnie sprzedawcą i nabywcą, to  należy wystawić dwie faktury. 

W przypadku transakcji barterowej stawka podatku zależna jest od przedmiotu umowy barterowej (przedmiotu dostawy lub świadczenia usług). Sprzedawca stosuje taką stawkę VAT, jaka dla danego rodzaju czynności opodatkowanej (dostawy towaru lub wykonanej usługi) wynika z przepisów o VAT.

Sprzedaż kryptowaluty nie podlega opodatkowaniu VAT, jest zwolniona na mocy art. 43. Ustawy o podatku VAT. Nie oznacza to jednak, że nie ma konieczności udokumentowania takiej transakcji fakturą. Okoliczność, że dostawa bitcoinów nie jest opodatkowana VAT powoduje, że pod względem VAT-u transakcja nie będzie neutralna podatkowo: po stronie sprzedawcy nieruchomości powstanie konieczność naliczenia podatku VAT według właściwej stawki (8 proc. lub 23 proc). Wartość wykazana na fakturze musi być określona w pieniądzu. Spełnienie tego warunku jest niezbędne do kwotowego określenia podstawy opodatkowania, który może być wyrażony tylko w formie pieniężnej. 

W praktyce wybór metody ustalenia wysokości zapłaty w transakcjach barterowych zależy od okoliczności transakcji. Jeżeli strony transakcji nie są podatnikami VAT – umowa podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, tak jak umowa zamiany, czyli 1 proc. od wartości rynkowej rzeczy lub prawa majątkowego, od którego przypada wyższy podatek.

Transakcja zakupu nieruchomości z wykorzystaniem wirtualnego pieniądza, choć jest transakcją bezgotówkową, rodzi konieczność rozliczenia podatków tak, jakby była dokonana z udziałem pieniędzy. Cechą umowy barterowej jest to, że świadczenia wzajemne mają ekwiwalentną wartość. W związku z tym za przychód podlegając opodatkowaniu należy przyjąć wartość sprzedanej nieruchomości.Trzeba pamiętać, że dla potrzeb podatkowych musi być to wartość rynkowa.

 

Maria Kobryń, radca prawny, prezes zarządu Profit Plus Warszawa Sp. z o. o., twórca bloga www.prawobiznesowe.com 

Średnia ocena

Komentarze

Zaloguj się aby móc dodawać nowe komentarze.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies. Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. Dowiedz się więcej tutaj. ×