Brama Portowa w Szczecinie a kwestie parkingowe

Postulaty zmotoryzowanych nieco się dezaktualizują. Próba dostosowania ilości miejsc parkingowych do ilości samochodów zwyczajnie zamieniłaby każde centrum miasta w wielki parking. Oczywiście najefektywniejszym rozwiązaniem są te podziemne. Jednakże budowa każdego piętra takiej infrastruktury poniżej poziomu gruntu bardzo znacznie podwyższa koszty inwestycji, czyniąc ją ryzykowną w opłacalności lub zwyczajnie za drogą. Centrum miasta ma to do siebie, że charakteryzuje się największym skupieniem ludności, dlatego też walka o każdy metr kwadratowy powierzchni obrazuje dwa fronty jego mieszkańców – tych korzystających z aut i tych, którzy jeżdżą rowerami czy komunikacją miejską.

Spółka SwedeCenter, w myśl polityki zrównoważonego rozwoju, świadomie projektuje inwestycje popierając kierunek korzystania z alternatywnych środków transportu. Nasze budynki są wyposażone w miejsca do parkowania rowerów, instalowane są systemy ładowania pojazdów o napędzie hybrydowym. W przypadku największych kompleksów, jak ekologiczne parki biznesowe Business Garden przewidziano również prysznice dla osób przyjeżdżających do pracy na rowerach. Liczymy, że taka postawa rozbudzi świadomość wśród mieszkańców, którzy zaczną korzystać z rozwiązań typu Park & Ride, pozostawiając samochody poza centrum i zmniejszając w ten sposób ilość smogu i dwutlenku węgla, który przedostaje się do atmosfery. Należy myśleć globalnie, a działać lokalnie, zaczynając zmianę postaw od najprostszych rzeczy.

Szczecin, w którym powstają budynki Bramy Portowej, jest miastem, realizującym długofalową politykę nazwaną Floating Garden. Jej zadaniem jest uczynić z centrum miasta ekologiczną oazę na miarę XXI wieku. Na deweloperach ciąży odpowiedzialność wynikająca chociażby z faktu, że efektem działań branży budowlanej jest 30 proc. całości dwutlenku węgla generowanego przez przemysł tego sektora. Czy zachęcanie do korzystania z samochodów na krótkich miejskich dystansach praca-dom i mnożenie miejsc parkingowych nie jest w tym momencie dodatkowym ciosem w stronę naszego środowiska? Musimy działać wspólnie, budować dialog z władzami lokalnymi tak, ażeby wszystkie strony poczuły obowiązek rozwiązania problemu parkowania samochodów. Sami inwestorzy nie są w stanie udźwignąć tego problemu, a wolne miejsca na parkingach pod biurowcami nie spowodują, że wszyscy poczują się lepiej. Rozwiązaniem jest zmiana naszych przyzwyczajeń, a ona musi iść w parze z proekologiczną polityką miasta i współpracą wszystkich, których problem dotyczy.

Dość głośnym echem odbił się incydent, który niedawno miał miejsce w Warszawie. W centrum miasta, w najwyższej klasy biurowym drapaczu chmur zarządca budynku nakazał usunięcie miejsc postojowych dla rowerów, twierdząc, że w pewnym sensie pojazdy te kłócą się z wizerunkiem budynku. Wzbudziło to natychmiastowy i szeroki protest pracowników oraz wszystkich, którzy o tym zdarzeniu się dowiedzieli. Daje to wyraz, że podróżowanie samochodem do pracy nie jest już prestiżem wyznaczającym naszą pozycję. „Białe kołnierzyki” również podróżują rowerami i autobusami, a w duchu są dumni, że mogą w ten sposób poprawić kondycję atmosfery naszych miast. Miejmy nadzieję, że Polska już wkrótce dołączy do krajów, których mieszkańcy są świadomi tego, że dbanie o środowisko to cel nadrzędny – ważniejszy od względnego komfortu podsumowuje Roger Andersson.